Verslag kloosterweekend

Eind oktober waren we te gast bij de Clarissen in Megen. Een kloosterweekend, dat gaat toch vooral om geestelijk voedsel, zou je denken. Maar het waren juist de maaltijden die aanleiding gaven voor gesprek. Eten in stilte, eten naar het seizoen, eten wat je bij je oma at: preisoep, aardappels met vette jus, zelfgemaakte appelmoes, gruttenpap. Het was heerlijk eten!

De maaltijden volgen de gebedsdiensten. Die bepalen het ritme van de dag. De kapel en de refter geven de ruimte. Maar meer nog de stilte.

Wat is jouw unieke weg, waartoe ben je geroepen? Met deze vragen zette de gastenzuster het leven van de zusters maar ook van onszelf in perspectief. Volg wat het diepst in je leeft, dat is roeping. Wat voedt je, vroeg ik mij af.  Voor de één was het de rust, voor de ander het wandelen in de natuur, de gesprekken, het zingen, het bidden, de ontmoeting, de mobiel uit, de ontdekking dat je je leven ook zo kan inrichten.

En wat neem je mee? "Nu weet ik, dat als ik me 's ochtends in bed nog eens omdraai, dat de zusters hier dan al aan het bidden zijn, dat is toch wel heel bijzonder".

En achteraf: "Ik vond het een rust- en ruimtegevende ervaring door de omgeving met weinig prikkels, de vriendelijke zusters en de bijzondere gebedsdiensten. Ik ga zeker nog eens een klooster bezoeken!".

"Ik vond het een waardevolle ervaring om een paar dagen in het klooster door te brengen; om even in een totaal andere omgeving te verblijven en deelgenoot te zijn van een andere manier van leven. Dat geeft me altijd weer een frisse kijk op de dingen. Daarnaast vond ik het een prettige groep - het voelde harmonieus; we zochten elkaar regelmatig op, maar we konden ook heel goed ons eigen ding doen. Prima ervaring dus".

Jantine Heuvelink, studentenpastor